Możliwość wystąpienia przykurczów z powodu długotrwałego unieruchomienia.

26 Styczeń 2012

Cel pielęgnacji:

1. Zapobieganie powstawaniu przykurczy

2. Poprawa kondycji fizycznej pacjenta

Działania pielęgniarskie:

1. Zaproponowanie ćwiczeń czynnych, które pacjent może wykonywać z pomocą żony.

2. Edukacja pacjenta nt. ćwiczeń biernych, które może wykonywać w łóżku samodzielnie.

3. Zastosowanie udogodnień w łóżku oraz prawidłowe ułożenie kończyn chorego.

4. Zaproponowanie konsultacji z rehabilitantem.

5. Stosowanie masażu w celu rozluźnienia mięśni.

6. Powolne uruchamianie pacjenta.

7. Poinformowanie rodziny o ograniczeniach chorego i ustalenie zakresu pomocy rodziny w rehabilitacji pacjenta

8. Zastosowanie odpowiedniego łóżka z regulacją wysokości


Trudności w połykaniu z powodu przebytego udaru niedokrwiennego i osłabienia mięśni gładkich przełyku

24 Styczeń 2012

Cel opieki: Ułatwienie choremu przyjmowania pokarmów i zapobieganie powikłaniom
Działania pielęgniarskie:

1. Zredukowanie czynników niewydolności motorycznej przez:
– układanie chorego w pozycji siedzącej lub wysokiej z lekko zgiętą szyją
– przyjmowanie pozycji siedzącej na 15-30 min przed jedzeniem i po jedzeniu
– zalecanie wstrzymywania oddechu przy przełykaniu
– jedzenie małymi porcjami
2. Stosowanie diety bogato energetycznej i urozmaiconej
3. Zwiększenie podaży płynów
4. Zapewnienie higieny jamy ustnej, wykorzystywanie środków odkażających


Ryzyko odparzeń skóry z powodu założonego pampersa

24 Styczeń 2012

Cel opieki: Zmniejszenie ryzyka wystąpienia odparzeń

Działania pielęgniarskie:

1. Codzienna systematyczna kontrola skóry pośladków oraz krocza (zaczerwienienie, obrzęk)
2. Dokładna kąpiel chorej z zastosowaniem płynów nawilżających skórę, dokładne, ale delikatne osuszanie miękkim ręcznikiem.
3. Zastosowanie kremów oraz oliwki do nawilżenia skóry. Zastosowanie np. Sudocremu na pośladki i pachwiny
4. Każdorazowa wymiana pampersa po oddaniu stolca i moczu, następnie zastosowanie chusteczek nawilżających, bądź kąpiel pod bieżącą wodą.
5. Dbanie o zasady aseptyki i antyseptyki, delikatne postępowanie w okolicach podrażnionych
6. Ubieranie chorej zgodnie z temperaturą, unikanie przegrzania, używanie bawełnianych materiałów
7. Codzienna ocena stosowanych procedur


Ryzyko urazu spowodowane zaburzeniami równowagi

30 Grudzień 2011

Cel: Likwidacja ryzyka, zapewnienie bezpieczeństwa

Działania pielęgniarskie:

1. Towarzyszenie choremu podczas dłuższych spacerów ( wskazane jest wzięcie pacjenta pod rękę żeby zabezpieczyć przed ewentualnym upadkiem);

2. Zadbanie o to, aby chory nie nosił zbyt luźnych butów ani zbyt ciasnych, buty powinny mieć najlepiej gumową podeszwę, która zapobiega pośliźnięciu się;

3. Poinformowanie o zabezpieczeniu elementów kanciastych (stół, szafki) w mieszkaniu;

4. Zwrócenie uwagi na chodniki i dywaniki ( najlepsze by było ich usunięcie albo zaopatrzenie w podkłady antypoślizgowe);

5. Motywowanie chorego do skorzystanie z pomocy osoby drugiej

6. Poinformowanie rodziny, że w razie upadku nie należy krzyczeć ani robić przerażonej miny ponieważ może to  zwiększyć stres u poszkodowanego( należy spokojnie obejrzeć chorego, sprawdzić czy nie doszło do złamania i pomóc mu się podnieść);

7. Wszystkie kruche przedmiot należy umieścić poza zasięgiem chorego;

8. Informujemy najbliższe osoby chorego o zabezpieczeniu ostrych przedmiotów – noże kuchenne, nożyczki itp.;

9.Staramy się przekazać informacje rodzinie jak ważne jest przechowywanie niebezpiecznych płynów np. środki czystości), leki i kosmetyki w zamkniętej szafce, a także o okryciu przewodów elektrycznych i różnego rodzaju kabli odpowiednio przystosowanymi listwami;

10. Przy łóżku chorego ( jeśli jest taka możliwość rodziny) można zamocować siatką zabezpieczającą przed wypadnięciem chorego z łóżka ( nie jest ona konieczna w początkowej fazie choroby, mogła by wówczas chorego przestraszyć) oraz uchwytów umożliwiających choremu podnoszenie;

11. Zalecenie rodzinie,  aby w łazience i toalecie przymocować uchwyty, których chory będzie się mógł podtrzymać, w wannie i pod prysznicem maty antypoślizgowe, można też wstawić stołeczek.


Podenerwowanie pacjenta spowodowane trudnościami w porozumiewaniu się z żoną

30 Grudzień 2011

Cel: Poprawa komunikacji chorego z żoną

Działania pielęgniarskie:

1. Rozmowa z pacjentem i żoną nt. przyczyn afazji spowodowanej chorobą.

2. Zaproponowanie ćwiczeń mięśni twarzy poprawiających wymowę.

3. Motywowanie chorego do ćwiczeń aparatu mowy.

4. Dostarczenie materiałów do poprawy komunikacji z żoną (tablica, kartki).

5. Głośna i wyraźna mowa z głową skierowaną w stronę pacjenta.

6. Zajęcie wolnego czasu chorego w trakcie, którego może ćwiczyć wymowę.

7. Zaproponowanie konsultacji z logopedą.

 


Niewydolność w zakresie samoopieki i samopielęgnacji

29 Grudzień 2011

Cel: Poprawa wydolności opiekuńczej rodziny i pacjenta

Działania pielęgniarskie:

1. Edukacja rodziny o sposobie wykonani toalety ciała w łóżku chorego.

2. Zaproponowanie ćwiczeń, które rodzina może wykonywać z pacjentem samodzielnie.

3. Edukacja rodziny o konieczności pomocy pacjentowi w czynnościach, które sprawiają choremu trudność.

4. Edukacja rodziny nt. sposobów podnoszenia i zmiany pozycji chorego.

5. Zaproponowanie stosowania udogodnień w łóżku polepszających komfort pacjenta.

6. Edukacja rodziny nt. profilaktyki przeciwodleżynowej.

7. Wykonanie z rodziną zmiany pozycji ciała i bielizny pościelowej z zastosowaniem udogodnień u chorego.


Ryzyko powstania odleżyn

18 Grudzień 2011

Cel: Zapobieganie powstawaniu odleżyn

Dziania pielęgniarskie:

1. Ułożenie na materacu zmiennociśnieniowym dynamicznym z uwzględnieniem doboru materiału do stopnia ryzyka powstania odleżyn np. wg skali Norton

2. Zastosowanie udogodnień w łóżku (wałki, krążki, skóra owcza lub barania, podpórki, kliny)

3. Przy ułożeniu w pozycji wysokiej należy założyć wałek pod uda lub oparcie dla stóp. Pamiętać należy o ochronie stóp przed nadmiernym uciskiem bielizny pościelowej. Wezgłowie łóżka należy utrzymać na najniższej wysokości, jeśli nie przeszkadza w tym stan pacjenta

4. Przy ułożeniu w pozycji bocznej należy oddzielić kończyny dolne poduszkami. Unikać położenia bezpośrednio na krętarzu wielkim

5. Przy ułożeniu na brzuchu należy odciążyć kolce biodrowe, guzowatość piszczeli, piersi u kobiet

6. Zmiana pozycji przynajmniej, co 2 godziny. Należy stosować pisemny schemat obracania i zmian ułożenia pacjenta

7. Zachowanie prawidłowej techniki podnoszenia na podkładzie z mocnego płótna metodą ,,hamaka”. Nie należy pociągać za skórę pacjenta. Należy mieć krótko obcięte paznokcie

8. Dokładne, delikatne osuszanie skóry, szczególnie w okolicach fałdów i miejsc narażonych na ucisk

9. Oklepywanie miejsc narażonych na ucisk wypukliną dłonią o złączonych palcach

10. Przy każdej zmianie pozycji, przy kąpieli delikatny masaż (nacieranie) skóry w miejscach narażonych na ucisk z zastosowaniem:

- zawiesiny (lotionu)

- oliwki

- kremu alantoinowego

- 0.5% kremu propolisowego

- talku lub mączki ziemniaczanej

11. Delikatny masaż różnymi technikami:

- unoszenie i ściskanie tkanki okolicy pośladkowej, u podstawy kręgosłupa i mięśni obręczy kończyny górnej: unikanie pocierania opuszkami palców skóry w okolicach wyrostków kolczystych i innych wystających części ciała

12. Obserwowanie skóry przynajmniej 1 raz dziennie, najlepiej w czasie czynności higienicznych i przy każdej zmianie pozycji. Obserwowanie czy pacjentka nie moczy się. Dokumentowanie wyników oględzin

13. Kontrolowanie objawów (ból, duszność, przykurcze) oraz stosowania środków nasennych

14. Stosowanie przylepców nieodparzających do przytwierdzenia opatrunków

15. Dokładne codzienne prześcielanie łóżka, aby nie pozostawić fałdów i zmarszczek. Usuwanie spod pacjenta szwów, guzików, okruchów i innych zanieczyszczeń. Bielizna i pościelowa powinna być sucha, czysta, nie krochmalona, miękka z surowców naturalnych. Należy unikać przegrzania i przepocenia

16. Żywienie pacjenta zgodnie ze zleconą dietą, uzupełnianie niedoborów białka, suplementacja witamin A i C, soli mineralnych głównie cynku


Okazywanie zniechęcenia podczas wykonywania ćwiczeń rehabilitacyjnych, chęć rezygnacji z leczenia i usprawniania

18 Grudzień 2011

Cel: Przywrócenie wiary w terapię i rehabilitację, zwiększenie progu cierpliwości

Działania pielęgniarskie:

1. Spokojna rozmowa z pacjentką nt. jej obaw, uzupełnienie deficytu wiedzy,

2. Powiadomienie lekarza prowadzącego o potrzebie rozmowy z pacjentem

3. Towarzyszenie pacjentowi w ćwiczeniach rehabilitacyjnych, pochwała każdego sukcesu

4. Konsultacja psychologiczna, transport pacjenta na miejsce spotkania

5. Motywowanie i pochwała każdego sukcesu rehabilitacji

6. Powiadomienie rodziny o wątpliwościach chorego, próba ustalenia planu wsparcia z psychologiem

7. Monitorowanie stanu psychicznego pacjenta, szczególnie w kierunku depresji, poczucia bezsensu

8. Zaproszenie księdza na wizytę (wcześniejsza konsultacja dotycząca wyznania chorej)


Zaparcie spowodowane zmianą diety oraz okresowym unieruchomieniem w łóżku

18 Grudzień 2011

Cel: Przywrócenie prawidłowego wydalania stolca

Działania pielęgniarskie:

1. Przeprowadzenie z pacjentem wywiadu ukierunkowanego na:

* dotychczasowe próby defekacji

* czas trwania zaparcia

* częstość wypróżnień, ilość, konsystencję, kształt stolca,

* objawy towarzyszące oddawaniu stolca

* stan psychiczny pacjenta (natura emocjonalna predysponująca do zaparć)

2. Badanie fizykalne brzucha w kierunku występowania twardych mas kałowych i wzdęcia brzucha, osłuchiwanie perystaltyki jelit

3. Zastosowanie diety bogato resztkowej- zwiększenie ilości błonnika pokarmowego do 20/30 g na dobę, w kilku porcjach, zwiększenie ilości płynów do 2-3 litrów/dobę przez podawanie:

* produktów zbożowych: kaszy gryczanej, jęczmiennej, chleba razowego, chleba żytniego, otrąb

* owoców i warzyw: jabłek, agrestu, poziomek, ogórków, winogron, suszone śliwki, rzepy, buraków, rzodkiewek, pomidorów, szczawiu, roślin strączkowych, ziemniaków

* chłodnych płynów: wody, mleka, maślanki, kefiru, kompotu z suszonych śliwek,

* powideł ze śliwek

* tłuszczów- masła, oliwy z oliwek

* konieczne regularne spożywanie posiłków, 4-5 razy na dobę

4. Zwiększenie aktywności ruchowej podczas leżenia w łóżku:

* częsta zmiana pozycji, ćwiczenia mięśni tłocznych brzucha, ćwiczenia oddechowe

* masaż brzucha kilka razy dziennie- dłonią przez 2-3 minuty, z zastosowaniem ruchów głaskających w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara

5. Stosowanie doustnych środków przeczyszczających:

* środki torujące (parafina płynna, związki śluzowe i koloidalne)

* zioła (Normosan, Normovit, leki ziołowe w tabletkach- Alax, Altra, w syropach- Rhelax, w granulkach- Neorormacol, Normit)

* na zlecenie:

- leki osomotyczne (laktuloza, Normalac, glikol polietylenowy- chory powinien dużo pić)

- leki drażniące (bisacodyl, czopki glicerynowe)

- pro kinetyki (metoklopramid)

6. Zastosowanie zabiegów dorektalnych:

* lewatywa oczyszczająca

* wlewka doodbytnicza z parafiny

* kroplowy wlew doodbytniczy z 0,9%NaCl lub 5-10%NaCl

7. Dbanie o regularne wypróżnienia- zalecane próby oddania stolca 5-10 min po posiłkach do ok. 30 min, umożliwienie wydalania w porze, do której pacjent był przygotowany, na życzenie pacjenta bezzwłocznie podawać basen, codziennie dokonywać oceny wypróżnień i je odnotowywać

8.  Przyjmowanie wygodnej, fizjologicznej pozycji podczas defekacji ( w miarę możliwości), zapewnienie intymności i spokoju

9. Zastosowanie ćwiczeń zwieracza zewnętrznego odbytu ( przez wytwarzanie wymuszonego parcia na stolec)


Zmniejszona sprawność w zakresie wykonywania czynności higienicznych z powodu niedowładu prawostronnego po udarze mózgu

18 Grudzień 2011

Cel: Zwiększenie sprawności w wykonywaniu czynności higienicznych

Działania pielęgniarskie:

1. Stworzenie optymalnych warunków do wykonywania czynności higienicznych (temperatura łazienki, preferowana temperatura wody)

2. Zapewnienie intymności podczas kąpieli i korzystania z toalety

3. Obserwacja stanu skóry i błon śluzowych podczas kąpieli

4. Przygotowanie przyborów toaletowych w łatwo dostępnym miejscu

5. Zapewnienie bezpieczeństwa w łazience i zwiększenie samodzielności przez stosowanie urządzeń pomocniczych:

* krzesło lun stolik w wannie (kabinie)

* gąbka na długiej rączce

* podnośnik przy transporcie na krzesło

* antypoślizgowe maty na podłodze w łazience

* rękawiczki myjące z kieszonką na mydło

* przystosowanie szczoteczki do zębów

* uchwyty prysznicowe

6. Planowanie kąpieli wcześnie rano lub przed pójściem do łóżka wieczorem. Dostosowanie wysiłku fizycznego pacjenta do jego możliwości i wydolności

7. W przypadku zaniedbywania połowiczego zachęcanie pacjenta do używania niesprawnych kończyn w czasie kąpieli

8.  Ustalenie sposobu zgłaszania przez pacjenta potrzeby skorzystania z toalety

9. Zachęcanie do normalnego oddawania moczu i stolca przez zachęcanie do korzystania z toalety i wykonania ćwiczeń. Zachowanie stałego rytmu aktywności dziennej i odpoczynku nocnego

10. Zapewnienie bezpiecznego dojścia do toalety (dobre oświetlenie, usunięcie zbędnych przedmiotów)

11. Motywowanie pacjenta poprzez wskazywanie na czynności, które wykonuje poprawnie i właściwie

12. Zaangażowanie rodziny w pomoc przy porannej toalecie (dostarczenie kosmetyków, uporządkowanie stolika, zakup maty antypoślizgowej)


Obserwuj

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.