Deficyt wiedzy pacjenta dotyczący stosowania diety cukrzycowej

11 Czerwiec 2012

1. Przekazanie pacjentowi niezbędnych wiadomości dotyczących diety cukrzycowej:

- tłuszcze nasycone nie powinny stanowić więcej niż 7% energii, tłuszcze nienasycone 5-10%. Ograniczenie spożycia cholesterolu do 200mg dziennie

- białka powinny pokrywać 15-20% zapotrzebowania energetycznego, przy podaży minimum 0,8g/kg należnej masy ciała

- węglowodany- powinny pokrywać 45-50% energii. Należy spożywać węglowodany o niskim indeksie glikemicznym <55, potrawy powinny zawierać dużo błonnika. Powinno się ograniczać spożycie sacharozy w diecie (stosowanie słodzika)

- dieta powinna zawierać witaminy i składniki mineralne. Przy diecie niskokalorycznej stosowanie preparatów witaminowych

- spożycie soli należy zredukować do 5g dziennie w celu uniknięcia rozwoju nadciśnienia tętniczego

- należy ograniczyć spożycie alkoholu i nie przekraczać dawki bezpiecznej (20g czystego spirytusu dla mężczyzny i 10g dla kobiety)

- posiłki należy spożywać regularnie 4-6 razy dziennie, najlepiej o stałych porach. Nie zaleca się wprowadzania do diety tzw produktów dla diabetyków

-należy obniżyć masę ciała przynajmniej o 10%

- potrawy powinny być przygotowywane z surowych warzyw i owoców, jeśli gotować to krótko i małej ilości wody,

- nie używać masła do smażenia, unikać zasmażek i śmietany

- przeciwwskazane jest smażenie, oraz długa obróbka cieplna

- sól zastępować częściowo ziołami,

2. Przedstawienie pacjentowi przykładowego menu na 1 dzień, dostarczenie ulotek zawierających większy rozkład dni

3. Zebranie wywiadu o preferencjach smakowych oraz o nawykach żywieniowych

4. Zwrócenie pacjentowi uwagi na estetyczne podawanie produktu oraz zaangażowanie rodziny w jego przygotowanie

5. Poinformowanie o skuteczności diety w zapobieganiu cukrzycy u osób zdrowych, dzięki czemu cała rodzina może jadać to co pacjent

6. U pacjentów, którzy przyznają się do łakomstwa zaproponowanie zdrowych przekąsek (marchewka pocięta w paski, pomidory, ziarna, popcorn)

7. Poinformowanie o konieczności wizyty u dietetyka w przypadku pojawienia się pytań bądź problemów z skonstruowaniem diety

8. Polecenie picia dużej ilości płynów z ograniczeniem lub wyeliminowaniem napojów słodzonych,  gazowanych

9. Ocena wiedzy pacjenta, zadanie pytań kontrolnych, zapisanie trudniejszych pojęć i terminów


Deficyt wiedzy pacjenta dotyczący zasad przyjmowania preparatów insulinowych

19 Kwiecień 2012

1. Rozmowa z pacjentem w kierunku ustalenia deficytów i zapotrzebowania na edukację:

- ustalenie poziomu wiedzy

- analiza wyników pacjenta i dobranie właściwej formy przekazu informacji (ulotki, strony www, rozmowa, film)

2. Omówienie z pacjentem zalet przyjmowania insuliny drogą wstrzyknięć podskórnych:

- możliwość regulacji dawki

- dokładniejsze podanie leku

- ekonomia i szybkość działania

3. Omówienie z pacjentem budowy pena z insuliną, możliwych miejsc jego przechowywania, formy w jakiej powinien być przechowywany

- wymiana igieł po każdej iniekcji

- podpisanie pena jeśli w rodzinie choruje kilka osób

- sposób odmierzania dawki

- sposób uwolnienia leku

- konieczność sprawdzenia przed podażą drożności igły (odpuszczenie 2 jednostek)

- przechowywanie aktualnie używanej insuliny w temp pokojowej od 4 do 6 tyg.

- zapas insuliny należy umieścić w lodówce, nie wolno jej zamrażać

- nie wystawiać insuliny na intensywne światło słoneczne

- podróżując należy przechowywać insulinę w przeznaczonych do tego opakowaniach

- nie należy stosować insulin które zamarzły, przegrzały się bądź upłynął termin ich ważności

4. Przekazanie pacjentowi wiedzy dotyczącej miejsc podaży insuliny i szybkości jej działania w poszczególnych obszarach:

- brzuch- najszybciej

- udo, pośladek, ramię- równomiernie i wolno

- szybkość wchłaniania insuliny zależy od głębokości wstrzyknięcia, ogrzania miejsca podania, pracy mięśni w pobliżu miejsca podania

5. Omówienie z pacjentem konieczność zmiany miejsca wkłucia:

- podział ramienia na rano i wieczór w odstępach 1 cm między wkłuciami w górę i w dół

- zmiana miejsca wkłucia np z ramienia na udo po 2 tyg

6. Przekazanie informacji o konieczności sprawdzenia poziomu glikemii przed podażą insuliny w celu uniknięcia hipoglikemii:

- wpisanie wartości do dzienniczka kontroli glikemii

- zgłoszenie pielęgniarce bądź lekarzowi wyników budzących niepokój

- omówienie z pacjentem objawów hipo i hiperglikemii

7. We właściwym czasie podanie pacjentowi insuliny i nakłanianie do samodzielniej podaży:

- kontrola stanu emocjolanego (strach przed igłą)

- pomoc w pierwszej iniekcji

8. Przekazanie informacji dotyczących prawidłowego wstrzyknięcia preparatu insulinowego:

-Myjemy ręce ciepłą wodą z dodatkiem mydła.

-Przed każdą iniekcją nakręcamy nową igłę, dezynfekując uprzednio końcówkę pena (igły do penów są jednorazowego użytku).

-Przed podaniem insuliny sprawdzamy drożność igły – ustawiamy 2 jednostki i trzymając pena do góry wypuszczamy insulinę, na końcu igły musi ukazać się kropla.

-Miejsca podaży insuliny nie dezynfekujemy i nie uciskamy po iniekcji.

-Aby uniknąć wypływu insuliny z miejsca wkłucia należy odczekać 15 sekund przed wyjęciem igły z ciała.

-Chcąc zapewnić równomierne wchłanianie, należy podać insulinę do tkanki podskórnej, a nie w mięsień lub  skórę właściwą.

-Zalecane miejsca: ramię, górna część pośladków, brzuch, udo.

-Zalecana długość igły u dzieci to 5 mm – iniekcję wykonujemy pod kątem prostym. Przy długości igły 6 mm iniekcję należy wykonać z zastosowaniem fałdu skórnego pod kątem 45 stopni.

-Insuliny o przedłużonym działaniu NPH (mętne) przed podażą mieszamy wykonując kilka delikatnych ruchów.

9. Kontrola wiedzy pacjenta:

- pytania kontrolne

- przypatrywanie się podczas podaży przez pacjenta insuliny

- zadawanie pytań i odpowiadanie na zadawane przez pacjenta

- okazywanie serdeczności, tworzenie atmosfery zaufania i życzliwości

- motywowanie pacjenta, chwalenie małych sukcesów


Ryzyko wystąpienia hipoglikemii w przebiegu cukrzycy

18 Kwiecień 2012

Cel: Likwidacja ryzyka

Działanie pielęgniarskie:

1. Pomiar stężenia glukozy (wdrożenie działania pielęgniarskiego przy wartościach mniejszych niż 3,0 mmol/l (55mg/dl)

2. Poinformowanie lekarza o niepokojących parametrach

3. Przy rozpoznanym stanie hipoglikemii polecamy choremu wypić słodzony napój, przyjąć pokarm

4. Jeśli stan chorego wymaga pomocy przy spożywaniu posiłku- otoczenie opieką

5. Polecenie choremu spożycia węglowodanów złożonych, aby uniknąć ponownego incydentu hipoglikemii

6. Sporządzenie profilu glikemii, pomiar co 1 godzinie przy niskich wartościach glukozy

7. Edukacja chorego i wdrożenie diety cukrzycowej zbudowanej na węglowodanach złożonych

8. Obserwacja pacjenta pod kątem wystąpienia objawów hipoglikemii:

- nudności

- ból głowy

- nadmierna potliwość

- kołatanie serca

- drżenie rąk

- odczucie głodu

- splątanie

- senność

- trudności w mówieniu

- zaburzenia widzenia

- śpiączka


Deficyt wiedzy dotyczący intensywności wysiłku fizycznego w przebiegu cukrzycy

16 Kwiecień 2012

Cel opieki: Uzupełnienie deficytów

Działanie pielęgniarskie:

1. Dostarczenie pacjentowi informacji dotyczących czynności wykonywanych przed rozpoczęciem aktywności:

- pomiar glikemii

- rozpoczęcie wysiłku od delikatnej rozgrzewki (5-10 min)

- przygotowanie wody do uzupełnienia utraty płynów

- ćwiczenia w wygodnym obuwiu i bawełnianych skarpetkach

2. Unikanie zażywania używek po treningu:

- alkohol zwiększa ryzyko hipoglikemii

- nikotyna podnosi ciśnienie krwi

3.  Wybór wspólnie z pacjentem optymalnej formy aktywności:

-spacer

- prace domowe

- jazda na rowerze

- gra w tenisa

- pływanie

- taniec

4. Konieczność regularności wysiłku fizycznego

5. Właściwe postępowanie po zakończonej aktywności:

- pomiar glikemii

- obserwacja stóp

- właściwe nawodnienie organizmu


Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.