Agresja i pobudzenie maniakalne

24 Styczeń 2012

Cel opieki: brak zachowań agresywnych powodujących sytuacje niebezpieczne dla życia i zdrowia pacjenta, personelu i innych chorych

Działania pielęgniarskie:

1. sprawowanie opieki na oddziale przez właściwa liczbę osób (4 pielęgniarki+ sanitariusz) dla zapewnienia bezpieczeństwa pacjenta i innych chorych;
2. obserwacja zachowania w kierunku występowania aktów agresji czy nadmiernego pobudzenia;
3. stałe monitorowanie stopnia pobudzenia pacjenta w manii oraz ukierunkowania agresji (na siebie czy na zewnątrz);
4. zastosowanie przymusu bezpośredniego, wg uregulowań prawnych i założenie dokumentacji wg rozporządzenia wykonawczego do Ustawy o ochronie zdrowia psychicznego.


Wzmożona drażliwość chorego

24 Styczeń 2012

Cel opieki: Pacjent nie ulega nadmiernemu zdenerwowaniu

Postępowanie pielęgniarskie:
1.  unikanie sytuacji konfliktowych poprzez niewdawanie się w niepotrzebne dyskusje i sprzeczki;
2.  nienarzucanie własnych decyzji, ponieważ powoduje to sprzeciw pacjenta
3. odwracanie uwagi chorego i zainteresowanie go innym tematem: np. ciekawym programem telewizyjnym, wydarzeniem sportowym itp.;
4. nieodpowiadanie złośliwością na przykrości ze strony pacjenta w poczuciu zrozumienia, że są one przejawem choroby a nie złej woli pacjenta.;
5. udzielanie rzeczowych i prawdziwych informacji poprzedzających każdą czynność wykonywaną przy chorym.


Złe samopoczucie pacjenta spowodowane bezsennością

10 Styczeń 2012

Cel: Uzyskanie efektywnego snu, poprawa samopoczucia

Działania pielęgniarskie:

1. Rozmowa z pacjentem dotycząca warunków w których chory przebywa (mieszkanie samotnie, z rodziną)

2. Przeprowadzenie wywiadu w kierunku występowania zaburzeń psychicznych

3. Ocena stylu życia, sposobu spędzania wolnego czasu, liczba zajęć poza pracą

4. Współpraca z pacjentem i rodziną dotycząca higieny snu tj:

- unikanie drzemek w ciągu dnia

- położenie się do łózka w momencie odczuwania zmęczenia

- wstawanie o ustalonej porze

- zastosowanie przed snem krótkiego spaceru, czytania, słuchania spokojnej muzyki

- unikanie wysiłku intelektualnego

- dobranie właściwej temp. pomieszczenia

- przewietrzenie pokoju przed snem

- w przypadku natężenia światła zakrycie okien zasłoną

- nie spożywanie kofeiny, dużej ilości cukru, obfitych posiłków

5. Przed zaśnięciem zastosowanie technik relaksacji

- wygodne ułożenie

- delikatne przykrycie z naturalnych materiałów

- liczenie w myślach

- wizualizacje

6. Zastosowanie aromaterapii

7. Zastosowanie fitoterapii

8. Podanie leków pomagających zasnąć na zlec. lekarskie


Brak tolerancji wysiłku fizycznego z powodu zmniejszonej pojemności minutowej serca w przebiegu PNK

10 Styczeń 2012

Cel: Zwiększenie tolerancji na wysiłek fizyczny

Działania pielęgniarskie:

1. Ocena wydolności fizycznej pacjenta oraz odpowiedzi organizmu na wysiłek fizyczny

2. Dostosowanie wysiłku fizycznego zależnie do wydolności pacjenta i zawaansowania choroby

3. W przypadku zaostrzenia choroby ułożenie w pozycji Fowlera, wygodniej, dogodnej

4. Zminimalizowanie niepotrzebnego wysiłku, dostosowanie czynności pielęgnacyjnych do zapotrzebowania pacjenta

5. Wprowadzenie rehabilitacji po poprawie wydolności, postępowanie stopniowe: najpierw fotelowanie, chodzenie z pomocą asysty,  wchodzenie po schodach itd

6. Zapewnienie komfortu snu i odpoczynku

7. Minimalizacja napięcia emocjonalnego, przykrych doznań- częsta obecność przy chorym, rozmowa o obawach

8. Zastosowanie diety lekkostrawnej, dostosowanie jej do stanu pacjenta i jego upodobań

9. Kontrola regulacji wyróżnień

10. W przypadku pojawienia sie duszności, zastosowanie tlenoterapii

11. Podawanie leków wg zlecenia lekarskiego

12. Prowadzenie karty obserwacji pacjenta, bilans płynów, pomiar obrzęków, karta obserwacji RR, karta gorączkowa


Poczucie zagubienia w oddziale spowodowane utratą wzroku bądź ślepotą

7 Styczeń 2012

Cel: Zapewnienie bezpieczeństwa

Działania pielęgniarskie:

1. Zapoznanie z topografia oddziału. Kilkukrotne przejście z chorym po korytarzu w celu dokładniejszego utrwalenia.

2. Przedstawienie personelu pielęgniarskiego świadczącego usługi w danym zakładzie/oddziale

3. Delikatna pomoc przy poruszaniu się/komendy słowne/trzymanie w pasie/

4. Obserwacja chorego spacerującego po sali bądź oddziale

5. Eliminacja czynników ryzyka urazu tj. szklanych przedmiotów, stolików, krzeseł

6. Położenie chorego blisko dyżurki pielęgniarskiej

7. Każdorazowe informowanie o wykonywanych przy chorym czynnościach

8. Stała obecność przy chorym podczas badaniach diagnostycznych

9. Okazywanie cierpliwości i serdeczności przy kontakcie z chorym


Deficyt wiedzy dotyczący zasad pielęgnowania stomii jelitowej

7 Styczeń 2012

Cel: Likwidacja deficytu wiedzy. Samodzielność pacjenta i właściwa pielęgnacja.

Działania pielęgniarskie:

1. Edukacja pacjenta pod kątem pielęgnacji skóry wokół wyłonionej stomii. Każdorazowo przy zmianie woreczka należy przemyć skórę wodą z delikatnym mydłem. Delikatnie osuszać miękkim ręcznikiem.

2. Pomoc pacjentowi w przezwyciężaniu lęku przy zmianie woreczka stomijnego. Poinformowanie, o fakcie iz stomia nie jest unerwiona, więc nie będzie odczuwac bólu.

3. Pomoc w dopasowaniu odpowiedniego sprzętu stomijnego- odpowiednia średnica wycięcia, dostosowanie hipoalergicznej pasty uszczelniającej.

4. Nauczenie pacjenta z kolonostomią irygacji jelita. Przełamanie strachu przed zabrudzeniem i nieprzyjemnym zapachem.

5. Edukacja pod katem właściwej diety- nisko tłuszczowej, niewzdymającej, bogatej w witaminy i mikroelementy.

6. Poinformowanie o konieczności rezygnacji z wszelkiego rodzaju używek tj. alkohol, papierosy, narkotyki,

7. Motywowanie pacjenta do samodzielnego działania, wspieranie i słowne nagradzanie własciwie wykonanych czynności pielęgnacyjnych

8. Okazywanie cierpliwości i serdeczności. Mądre doradzanie i pomaganie- unikanie wyśmiewania, krytykowania.

9. Edukacja rodziny. Poinformowanie o konieczności wsparcia chorego, unikania przez niego stresu i zmęczenia. Zachęcenie rodziny do kontynuowania zdrowego trybu życia razem z pacjentem.


Dyskomfort spowodowany zgagą w przebiegu zaburzeń pracy przewodu pokarmowego

7 Styczeń 2012

Cel: Brak lub zmniejszenie przykrych odczuć związanych z dolegliwością oraz zmiana nawyków żywieniowych

Dziania pielęgniarskie:

1. Odstawienie z produktów żywieniowych mleka, poinformowanie chorego, że picie mleka, jedzenie mięty może pomóc na krótka metę.

2. Podawanie leków obniżająych kwaśność treści zołądkowej

3. Wprowadzenie diety lekkostrawnej. Wyłączenie pokarmów pogłębiających objaw oraz wyjaśnienie ich negatywnego wpływu na ogólne samopoczucie. Np:

- czekolada- rozluźnia dolny zwieracz na granicy z żołądkiem

- kawa i alkohol- zwiększają wydzielanie kwasu żołądkowego

- cebula- rozluźnia zwieracz przełyku

- tłuste jedzenie- zwiększa ilość kwasu

- napoje gazowane- wzdymają żołądek

- soki cytrusowe i pomidory- zakwaszają sok żołądkowy


Ryzyko urazu spowodowane zaburzeniami równowagi

30 Grudzień 2011

Cel: Likwidacja ryzyka, zapewnienie bezpieczeństwa

Działania pielęgniarskie:

1. Towarzyszenie choremu podczas dłuższych spacerów ( wskazane jest wzięcie pacjenta pod rękę żeby zabezpieczyć przed ewentualnym upadkiem);

2. Zadbanie o to, aby chory nie nosił zbyt luźnych butów ani zbyt ciasnych, buty powinny mieć najlepiej gumową podeszwę, która zapobiega pośliźnięciu się;

3. Poinformowanie o zabezpieczeniu elementów kanciastych (stół, szafki) w mieszkaniu;

4. Zwrócenie uwagi na chodniki i dywaniki ( najlepsze by było ich usunięcie albo zaopatrzenie w podkłady antypoślizgowe);

5. Motywowanie chorego do skorzystanie z pomocy osoby drugiej

6. Poinformowanie rodziny, że w razie upadku nie należy krzyczeć ani robić przerażonej miny ponieważ może to  zwiększyć stres u poszkodowanego( należy spokojnie obejrzeć chorego, sprawdzić czy nie doszło do złamania i pomóc mu się podnieść);

7. Wszystkie kruche przedmiot należy umieścić poza zasięgiem chorego;

8. Informujemy najbliższe osoby chorego o zabezpieczeniu ostrych przedmiotów – noże kuchenne, nożyczki itp.;

9.Staramy się przekazać informacje rodzinie jak ważne jest przechowywanie niebezpiecznych płynów np. środki czystości), leki i kosmetyki w zamkniętej szafce, a także o okryciu przewodów elektrycznych i różnego rodzaju kabli odpowiednio przystosowanymi listwami;

10. Przy łóżku chorego ( jeśli jest taka możliwość rodziny) można zamocować siatką zabezpieczającą przed wypadnięciem chorego z łóżka ( nie jest ona konieczna w początkowej fazie choroby, mogła by wówczas chorego przestraszyć) oraz uchwytów umożliwiających choremu podnoszenie;

11. Zalecenie rodzinie,  aby w łazience i toalecie przymocować uchwyty, których chory będzie się mógł podtrzymać, w wannie i pod prysznicem maty antypoślizgowe, można też wstawić stołeczek.


Podenerwowanie pacjenta spowodowane trudnościami w porozumiewaniu się z żoną

30 Grudzień 2011

Cel: Poprawa komunikacji chorego z żoną

Działania pielęgniarskie:

1. Rozmowa z pacjentem i żoną nt. przyczyn afazji spowodowanej chorobą.

2. Zaproponowanie ćwiczeń mięśni twarzy poprawiających wymowę.

3. Motywowanie chorego do ćwiczeń aparatu mowy.

4. Dostarczenie materiałów do poprawy komunikacji z żoną (tablica, kartki).

5. Głośna i wyraźna mowa z głową skierowaną w stronę pacjenta.

6. Zajęcie wolnego czasu chorego w trakcie, którego może ćwiczyć wymowę.

7. Zaproponowanie konsultacji z logopedą.

 


Dyskomfort i ból spowodowany zatrzymaniem moczu w pęcherzu, nieefektywne oddawanie moczu

30 Grudzień 2011

Cel: Zapewnienie swobodnego odpływu moczu, zapobiegnięcie powikłaniom zatrzymania moczu

Dziania pielęgniarskie:

1. Dobór średnicy cewnika (u kobiet 18F, u mężczyzn 16F lub zależnie od warunków anatomicznych)

2. Cewnikowanie z zachowaniem zasad aseptyki i antyseptyki

3. Dbałość o higienę krocza (stosowanie płynów myjąco- dezynfekujących z dodatkiem kwasu mlekowego)

4. Nawadnianie pacjentki (do 3 l płynu/dobę)

5. Zakwaszanie moczu przez podawanie witaminy C (3-4g/ dobę)

6. Systematyczna wymiana cewnika (lateksowego co 7-10 dni, silikonowego co 4-6 dni tygodni lub w razie stwierdzenia niedrożności)

7. Codzienna wymiana worka na mocz. Unikanie niepotrzebnego rozłączania cewnika i worka na mocz

8. Stosowanie worka na mocz z zastawką przeciwzwrotną. Kontrola drożności cewnika po zmianie pozycji pacjentki. Utrzymanie worka na mocz poniżej poziomu pęcherza moczowego. Okresowo zaciskanie cewnika na kilka godzin w ciągu dnia

9. Badanie ogólne moczu, co 7 dni

10. Obserwacja ukierunkowana na objawy infekcji dróg moczowych (podwyższona temperatura ciała, złe samopoczucie, ból, zmiana cech makroskopowych moczu)

11. w razie wystąpienia infekcji pobranie moczu na badanie bakteriologiczne oraz podawanie antybiotyku, zgodnie z wynikiem antybiogramu


Follow

Otrzymuj każdy nowy wpis na swoją skrzynkę e-mail.